-
COLUMN – Laat Wout Weghorst maar eens een weekendje logeren bij Denzel Dumfries
Rafael van der Vaart kreeg er een beetje buikpijn van en Pierre van Hooijdonk benoemde het als verschrikkelijk: Het juichen van Wout Weghorst na de rake penalty tegen Hongarije. Weghorst vierde de treffer al glijdend met een leeuwengebaar, kort nadat het spel hervat was na het in elkaar zakken van assistent-trainer Szalai van Hongarije. Nu ben ik al geen groot fan van al die celebrations in het voetbal, maar de timing van het leeuwengebaar maakte deze celebration nog eens extra pijnlijk.
Marco van Basten heft zijn handen en rent met een grote glimlach weg van het doel, na zijn wondervolley op het EK van 1988. Dennis Bergkamp balt zijn vuist, geeft een high five aan een teamgenoot en laat zich knuffelen, nadat hij als Arsenal-speler zijn memorabele pirouettetreffer maakt tegen Newcastle United. En nu hebben we dus Wout Weghorst, die gevaarlijke leeuwenklauwtjes maakt, als hij een penalty raak schiet tegen Hongarije. Er lijkt sprake van een generatiekloof, die naar mijn idee vooral veroorzaakt is door de FIFA-voetbalgames. Jarenlang heb ik geweigerd om online een celebration te gooien, maar inmiddels ben ook ik overstag. Ook mijn scorende spits verandert tegenwoordig in een krankzinnige, door zogenaamd geblinddoekt een piñata kapot te willen slaan. Het kindje wiegen van Bebeto, het dansje rond de cornervlag van Roger Milla, ooit waren het noemenswaardige vreugdevieringen. Tegenwoordig wordt iemands schot twee keer van richting veranderd en alsnog ligt de doelpuntenmaker pakweg drie seconden later de rups te doen in het strafschopgebied.
We weten inmiddels wel dat Wout Weghorst vooral met Wout Weghorst bezig is. Wekelijks straalt het totale onbegrip van zijn gezicht af, als hij bij zijn club Ajax of bij het Nederlands elftal niet in de basis is opgesteld door de trainer. Zijn goede invalbeurten, wat je oprecht als een kwaliteit van hem mag beschouwen, bevestigen voor hem zijn eigen gelijk. Weghorst is een unieke persoonlijkheid, met niet alleen eigenzinnige ideeën binnen de voetbalwereld, maar ook daarbuiten. Hij lijkt alleen ook nét iets teveel te genieten van dit gevoel van uniciteit. Zo liet hij zich onlangs naar hartenlust filmen, terwijl hij voor een wedstrijd van Ajax al zittend in de Arena uit een bijbel las.
Het inzakken van de assistent-trainer van Hongarije stond dan ook niet in zijn ingeplande beeld van deze avond. Deze avond moest over Wout Weghorst gaan. Wekenlang ging de discussie over de spitspositie bij Oranje tussen Brobbey en Zirkzee en werd er aan hem voorbij gegaan. En dan zakt die assistent-trainer ook nog eens in elkaar. Allemaal heel vervelend hoor, maar deze avond ging toch echt over Wout, die weer belangrijk ging zijn voor Nederland en dat we hem daar allemaal heel dankbaar voor zouden zijn.
Het gedrag van Weghorst doet me denken aan de term: “How to make this go about yourself.” Iedereen kent wel iemand binnen zijn eigen kennissenkring of op het werk, die hier een handje van heeft. Je komt te laat binnen op de afdeling en vertelt enigszins aangeslagen, dat je hond ernstig ziek is en dat je het lieve beest waarschijnlijk moet laten inslapen. Meteen reageert HR-adviseur Marjan, dat hun hond ook een keer heel ziek is geworden door het eten van chocolade. Je kunt niets met deze informatie. De enige gedachte die door je hoofd gaat, is dat je liever Marjan zelf wilt laten inslapen.
Weghorst is degene die heel hard Paradise bij the dashboard light begint te zingen, als je op een verjaardag vertelt, dat je deze week ternauwernood ontsnapt bent aan een heftig auto-ongeluk. Wout begint om twaalf uur in de nacht cobra’s af te steken, ondanks dat iemand vlak voor de jaarwisseling twee vingers verloren is door een in de hand ontplofte vuurpijl. En ja, ik geef toe: Zijn interview na afloop van de wedstrijd maakte enigszins wat goed, want ik leek oprechte schaamte waar te nemen in de gezichtsuitdrukking van Weghorst, die ook met woorden aangaf, dat zijn manier van vieren toch wat ongepast was geweest. Toch blijft bij mij als kijker de verbazing, dat hij zich dit niet op het moment zelf wist te realiseren.
Ik zou Koeman dan ook willen adviseren om Weghorst eens een weekendje te laten logeren bij ‘mister no nonsense’ Denzelf Dumfries. Dumfries, die gebroederlijk tussen de Hongaarse spelers en staf ging staan op het moment dat assistent-trainer Szalai van de benodigde medische zorg werd voorzien. Dumfries, die opnieuw leverde met een goal en een assist in deze wedstrijd. Dumfries, die zijn prachtige doelpunt vierde met een authentieke sprong in de lucht, een ‘yes-gebaar’ en high fives met zijn teamgenoten.
“Mama, mag Wout vanavond blijven logeren? Hij belooft dat hij geen leeuwengebaartjes meer zal maken na negen uur.” -
COLUMN – Geen leven zonder voetbal
Afzien is het: de periode tussen het EK en de start van het nieuwe voetbalseizoen. Een paar weken lang is het de hel op aarde. Geen discutabele VAR-beslissingen, die het euforische juichen van supporters in één klap teniet doen, geen spelers die drie keer om hun as heen rollen, nadat ze met een enkele vinger aangeraakt zijn en geen gezeik op coaches, waarvan het team in de 76e minuut voor het eerst op doel schiet, wat bij een tweede keer kijken eigenlijk een slechte voorzet blijkt te zijn. Misschien merkt u het thuis ook wel een beetje aan uw man. Vakantiestress? Niks van. Het zijn de afkickverschijnselen van een man, die nu al ruim een week de bal wordt onthouden.
Ja, hoor ik u denken. Er zijn toch alternatieven genoeg? Waarom niet elke dag de televisie even afstemmen op de etappe van de Tour de France? Maar zo gemakkelijk gaat dat niet. Wielrennen is échte sport. Mannen met kinderarmpjes, maar met de bovenbenen van een marathonschaatser, die alles eruit persen om na drie bergen als eerste over de finishlijn te komen. En dan de volgende dag als een soort Cirque du Soleilclown trots met een bolletjestrui aan de start mogen verschijnen. Alleen het rode bolletje op de neus ontbreekt nog. Toch is er die bewondering, want iedereen weet: Jij bent de bergkampioen.
Wielrennen is een sport voor échte mannen. Onderweg stiekem een bidon volpissen en daarna aan de renner naast je vragen of hij misschien een slokje wil. Een zakje chocoladepinda’s openmaken en uitdelen aan de andere renners, stiekem hopende dat ze bij iemand verkeerd vallen en diegene een Tom Dumoulinnetje moet doen. Voor de lezers, die niet bekend zijn met deze term: Een Tom Dumoulinnetje betekent binnen tien seconden van je fiets afstappen, je broek naar beneden trekken en vervolgens de derde Maasvlakte opspuiten in de greppel naast de weg. En daarna zonder te vegen de broek weer omhoog en terug op je zadel glibberen. Dat is wat échte mannen doen. Voetballers hollen tijdens de wedstrijd heel saai naar binnen bij hoge nood. Hoe verrassend zou het zijn als je ineens een bruine streep op het veld ziet, waardoor je je als kijker gaat afvragen of een nieuw ingevoerde spelregel misschien aan je voorbij is gegaan.
Nee, of het nu wielrennen, tennis of welke andere sport dan ook is: het is niet hetzelfde. En dus begeef ik mij deze zomerse dagen aan de waterplassen in de buurt of slenter ik een middagje door het plaatselijke centrum alhier. Even lekker op een bankje zitten in de zon, nét zo lang totdat je automatisch trek begint te krijgen in Italiaans ijs. Want zo werkt het uiteindelijk toch voor elke Nederlander. En ondanks je voornemen om deze dag echt alleen maar gezonde dingen te eten, sta je dan toch weer plotseling binnen in een zaak met vierendertig verschillende soorten smaken ijs voor je neus. Van ontstoken blinde darm-ijs tot gekarameliseerd buikspek-ijs, je kunt het zo gek niet bedenken of de lokale ijsboer heeft het tegenwoordig.
Dus daar zit je dan met je ijsje, dat binnen een halve minuut over je vingers begint uit te lopen en waardoor je niet anders rest dan die vier en een halve euro binnen één minuut weg te vreten. Ondertussen verdergaand met een beetje mensen kijken. De loempiaverkoopster in de kraam verderop maakt met haar ellenboog het ‘yes-gebaar’. Navraag maakt duidelijk dat ze deze week de 300e kiploempia heeft verkocht. Vijf minuten eerder had ze ook al blij haar duim naar haar reflectie in het Chinese bakvet opgestoken, maar dat bleek te voorbarig. Die klant veranderde namelijk toch zijn bestelling van een kiploempia naar een broodje bapao met extra rode saus, omdat zijn vriendin aangaf dat dat toch een betere keus was. Even ervoer ik een vleugje van het gevoel van een VAR-ingreep, maar nee, het was niet hetzelfde. Ook al was de kiploempia ook hier toch echt even buitenspel gezet.
En dan ineens is-ie daar toch: de bal. Op het plein voor me vragen twee jongens van een jaar of acht of ze hier even mogen overschieten. Moeders kan dan ondertussen de Kruidvat in, waar ze momenteel bij de deodoranten weer de 8+8 gratis-aanbiedingen hebben. Net als de ijssmaken slaan ook de deodorantgeuren anno 2024 helemaal door. Kom je op een familieverjaardag binnen, terwijl je net verbrande nasi met ebbenhoutgeur onder je oksels gespoten hebt. Oom Harry gaat over z’n nek in de voortuin en jij jezelf maar afvragen of het door het vijftiende biertje komt of toch door jouw bijzondere deolucht. Terug naar het plein, waar eigenlijk niet veel ruimte is voor de jongens, omdat de lokale markt daar ook huishoudt vanmiddag. En dat de twee dreumesen bar weinig talent hebben, helpt ook niet echt. En dus duurt het niet lang of de eerste bal vliegt de stroopwafelkraam binnen. Eigenlijk wil ik de boel wat opfokken door te roepen: ‘U verkoopt toch al koekkruimels!’ hopende dat de eigenaar daarna zal dreigen om de bal lek te prikken met een warme kaasstengel. Maar ook hier geen getergd voetbalsfeertje. De jongens bieden hun excuses aan, de eigenaar geeft hen de bal terug en moeders komt alweer de Kruidvat uitgelopen met veertig rollen pepermunt, tien potten visolie en zes tubes lipgloss met kruisbessensmaak.
Nee, het zal simpelweg nog even wachten worden. Nog even en dan kunnen we weer genieten van hoe Go Ahead Eagles de Europese coëfficiënt vernachelt door te verliezen van FC Inworpi Tekorti uit Estland, hoe Ajax worstelt in de voorronde van de Europa League tegen het Servische Vojvodina, hoe Arne Slot en Erik ten Hag de kale trainer weer op de kaart zetten in Engeland en hoe we ons ingezette geld wederom gaan verliezen bij allerlei kansloze online weddenschapjes, omdat iemand in de zestigste minuut toevallig vergeet een bal aan te nemen. Jawel beste lezer, voetbal kijken doet leven. -
WHAT TO WATCH – Drie keer een thuiswedstrijd voor City, Liverpool en Arsenal
Zaterdag 13 april
13.30 Newcastle United – Tottenham (Premier League)
Viaplay
14.00 Atletico Madrid – Girona (La Liga)
Ziggo Sport / Ziggo Sport Select
15.30 Bayern München – 1. FC Köln (Bundesliga)
Viaplay
16.00 Manchester City – Luton Town (Premier League)
Viaplay
16.30 PSV – Vitesse (Eredivisie)
ESPN 2
18.30 Bournemouth – Manchester United (Premier League)
Viaplay
18.30 Mallorca – Real Madrid (La Liga)
Ziggo Sport / Ziggo Sport Select
21.00 Cadiz – FC Barcelona (La Liga)
Ziggo Sport / Ziggo Sport Select
Zondag 14 april
14.30 Fortuna Sittard – Feyenoord (Eredivisie)
ESPN 1
15.00 Liverpool – Crystal Palace (Premier League)
Viaplay
15.00 Sassuolo – AC Milan (Serie A)
Ziggo Sport Voetbal
16.45 Ajax – FC Twente (Eredivisie)
ESPN 2
17.30 Arsenal – Aston Villa (Premier League)
Viaplay
17.30 Bayer Leverkusen – Werder Bremen (Bundesliga)
Viaplay
20.45 Inter – Cagliari (Serie A)
Ziggo Sport Voetbal -
COLUMN – Godzijdank gaf de scheidsrechter geen penalty aan Bayern
Ongeveer anderhalf jaar geleden zat ik tijdens het WK 2022 met vrienden in een huisje in België. Even ontsnappen aan de dagelijkse strubbelingen en genieten van de natuur, de aanwezige sauna in het huisje en de heerlijk flauwe en relativerende humor van een groepje mannen op middelbare leeftijd. Op vrijdagavond keken we na het verorberen van de bestelde sushi gezamenlijk naar de poulewedstrijd Nederland – Ecuador. Ik wist dat één van mijn vrienden niets had met voetbal, maar al gauw bleek dat zelfs de meest basale spelregels hem vreemd waren. Die regels waren echter niet datgene waarover hij zich het meest verwonderde. Hij begreep niets van al die over de grond rollende spelers, die kort daarna weer als fitte hoentjes over het veld liepen.
Acterende voetballers
Tijdens een voetbalwedstrijd anno 2024 gebeuren er een hoop zaken, die eigenlijk vrij ridicuul zijn, maar voor de vaste voetbalkijker heel gewoon zijn geworden. Bij mijzelf merk ik inmiddels dat deze ingeburgerde patronen me steeds meer tegen het hoofd beginnen te stoten. Zo is daar de op grond vallende keeper. Het maakt tegenwoordig niet meer uit hoe een keeper een val gevangen heeft, als zijn ploeg op voorsprong staat, valt hij met zijn hele lichaam plat op de grond. De laatste tijd zie ik keepers zelfs na een gevangen voorzet, terwijl ze gewoon recht staan, alsnog languit op de grond ploffen, alsof hun knieschijven het spontaan hebben begeven. De simpele reden? Spelbederf in de vorm van tijdrekken.
Dan het overdreven gerol van elke speler op wie er een overtreding wordt gemaakt. In de Zuid-Europese en Zuid-Amerikaanse landen is dit inmiddels tot kunst verheven en doen voetbalwedstrijden soms meer aan klassieke treurspelen dan aan sportwedstrijden denken. Alles om de scheidrechter te beïnvloeden, je tegenstander een kaart aan te naaien of tijd te rekken. Laat staan dat je überhaupt niet geraakt wordt en het zogenaamd gaat uitschreeuwen van de pijn. Regelmatig moet ik bij deze momenten denken aan wielrenners. Hoe zouden zij naar de absolute aanstellerij van de voetbalwereld kijken? Vandaag las ik nog over de valpartij in de Ronde van Baskenland. Tour-winnaar Vingegaard brak zijn sleutelbeen en enkele ribben. Jay Vine kan met behulp van een rollator gelukkig weer zijn eerste stappen door de ziekenhuiskamer zetten. Sommige wielrenners proberen met dergelijke kwetsuren soms nog door te rijden ook…
Strafschoppen
Wat geregeld ook onnavolgbaar is, is de diversiteit aan situaties die tot een strafschop kunnen leiden. Als er een duidelijke kans ontstaat, die de aanvallende partij door een overtreding wordt ontnomen, logisch. Maar waarom moet er ook een penalty gegeven worden voor een handsbal aan zijkant van het strafschopgebied, als iemand een voorzet probeert te geven? Niemand die kan inschatten of die voorzet überhaupt ook bij een medespeler terecht was gekomen. Een vrije trap in de zestien zou dan ook best een passende straf kunnen zijn. Ja, de verdedigende partij kan zich dan inderdaad weer helemaal organiseren, maar de aanvallende partij kan ook in alle rust de bal voorgeven of besluiten op doel te schieten.
Nog een situatie waarbij ik een penalty steevast een veel te zware straf vind voor de gemaakte overtreding. Een aanvaller wordt diep gestuurd en probeert net eerder bij de bal te komen dan de uitkomende keeper. De aanvaller tikt de bal net weg voor de keeper en deze raakt de speler en brengt hem ten val. Op de beelden zien we echter dat de weggetikte bal weg van het doel of zelfs achter gaat en dus was er van een directe doelkans geen sprake meer geweest. Waarom zou je dan volledig vrij en in alle rust vanaf elf meter op doel mogen proberen te schieten?
Arsenal – Bayern München
Daarom was ik deze week ook zo gelukkig met de beslissing van scheidsrechter Glenn Nyberg om Bayern München geen strafschop toe te kennen na de onhandige fout van Arsenal-verdediger Gabriel. Zijn medespeler en keeper Raya nam een doeltrap met een zacht tikje naar de Arsenal-verdediger. Gabriel dacht echter dat hij de doeltrap moest nemen, pakte de bal in zijn handen en nam opnieuw een doeltrap. Aangezien de doeltrap al door Raya genomen was, is er volgens de officiële regelgeving sprake van hands.
Bayern München-trainer Tuchel stond na afloop zoals verwacht te tieren over het niet toegekend krijgen van de strafschop. Hij haalde aan dat de scheidsrechter gezegd zou hebben, dat hij niet fluit voor zo’n kinderlijke fout in de kwartfinale van de Champions League. Een vreselijke uitleg, vond Tuchel, maar ik begrijp de scheidsrechter wel. Ik zou het echter alleen breder willen trekken: ‘Ik fluit niet voor zo’n kinderlijke fout, punt.’ Niet alleen in de Champions League, maar ook op amateurniveau zou niet voor deze ongelukkige fout gefloten moeten worden. Daarbij dwong Bayern deze fout op geen enkele manier af en als Gabriel de bal niet in zijn handen had gepakt, was er ook geen gevaarlijke situatie ontstaan. De Bayern-aanvallers maakten geen aanstalten om al druk te gaan zetten en er waren afspeelmogelijkheden genoeg voor Gabriel.
Ik zag dan ook vooral een coach, die onder aanzienlijke druk staat nu Bayern voor het eerst in jaren geen kampioen gaat worden en bij wie het carrièreverloop sowieso een dalende trend kent na meerdere ontslagen. Een coach die wel oren had naar een makkelijke, gratis strafschop. Scheidsrechter Nyberg schatte echter goed in dat het maken van deze fout en de straf van een penalty totaal niet met elkaar in verhouding stonden. Daar zou in die gekke voetbalwereld best wat begrip voor mogen zijn. -
COLUMN – Seedorfs eigen trainerscarrière was niet het sterkste voorbeeld van deze belangrijke kwestie
Afgelopen maandagavond was 87-voudig international Clarence Seedorf te gast bij het voetbalpraatprogramma Veronica Offside. Seedorf was vooral aangeschoven met de intentie om de aankomende wedstrijd tussen de Ajax Legends en de BIF All Stars te promoten. BIF staat voor Black Impact Foundation en Seedorf meldde dat onder andere Didier Drogba en Daniel Amokachi deel uit zullen maken van het team. De wedstrijd, die op 20 april plaatsvindt in het Olympisch stadion in Amsterdam, heeft als insteek om mensen te verenigen, verbinden en inspireren. Zoals Seedorf zelf aangaf: Daar waar het voetbal voor bedoeld is.
Presentator van het programma, Wilfred Genee, was echt voornemens om Seedorf ook een aantal kwesties uit zijn spelersverleden voor te leggen. Kwesties, waarbij Seedorf vermoedelijk ervaren had, dat hij onvoldoende gewaardeerd werd als voetballer. Het bekende toontje van Genee, door Johan Derksen dikwijls bestempeld als het ‘officier van justitietoontje’, en de inhoudelijke vraagstelling werden echter niet gewaardeerd door Seedorf, die rustig aangaf hiervoor niet naar de studio te zijn gekomen.
Minder kansen voor zwarte hoofdtrainers
Waar Seedorf wel op in ging, waren de vragen aangaande zijn trainerscarrière. Vermoedelijk wilde Seedorf hier wel iets over kwijt, omdat hij het kortstondige verloop van zijn carrière als coach ziet als een voorbeeld van een veel grotere kwestie, namelijk dat zwarte trainers niet dezelfde kansen krijgen als witte trainers. Wie het voetbal in de afgelopen decennia ook maar een beetje gevolgd heeft, weet dat de observatie dat er maar weinig zwarte hoofdcoaches zijn een juiste is. In 2020 bleek slechts 1,7 procent van alle voetbaltrainers in de Europese toplanden zwart te zijn. Dat is minder dan 1 op de 50, een treurige constatering. De mogelijke processen of oorzaken die daaraan ten grondslag liggen, zijn vermoedelijk divers en mogelijk deels ook kwalijk. Onderzoek hiernaar is dan ook niet alleen interessant, maar vooral ook wenselijk.
Je kunt er echter vraagtekens bij zetten, dat de trainerscarrière van Seedorf hierbij als voorbeeld werd besproken. Seedorf stelde dat hij in 2014 onterecht weggestuurd was als coach van AC Milan, omdat hij daar goed gepresteerd had, maar feit is dat AC Milan dat seizoen als achtste eindigde en Europees voetbal misliep. Na een avontuur van een half jaar in China, degradeerde Deportiva La Coruña onder zijn leiding naar de Segunda División en als bondscoach van Kameroen werd hij reeds in de achtste finales van de Afrika Cup uitgeschakeld. Als speler een schitterende carrière, maar mogelijk geen trainers-cv die aanleiding is voor clubs om met hem in zee te willen gaan. Daar komt nog bij dat Seedorf gedurende zijn carrière, in ieder geval tijdens zijn optredens in de media, niet bepaald overkwam als een gemakkelijk persoon in de omgang door weinig aanpassingsvermogen en vermogen tot zelfreflectie te laten zien. Seedorf zelf was in ieder geval verbaasd dat er in de afgelopen tien jaar slechts drie, vier aanbiedingen aan hem voorbij waren gekomen.
Aan de andere kant: Voetbal is bij uitstek de sector, waarin falen soms oneindig leidt tot nieuwe kansen. Het meest recente en opvallende voorbeeld hiervan, is misschien wel de vermeende interesse in Sven Mislintat als technische man bij Borussia Dortmund. De 51-jarige Duitser maakte er afgelopen zomer bij Ajax een potje van op de internationale transfermarkt, leidend tot een rampseizoen voor de Amsterdammers, waarbij de laatste plaats in de competitie werd aangedaan en de club in de beker werd uitgeschakeld door de amateurs van USV Hercules. Je zou toch vermoeden dat zo’n iemand daarna klaar is in het betaalde voetbal, maar zo ondoorgrondelijk zijn de wegen in deze sport nu eenmaal. In die zin zou je ook kunnen denken, dat Seedorf op basis van zijn naam en sportieve prestaties als speler vaker in beeld zou moeten blijven komen voor een baan als hoofdcoach.
Oorzaken en onderzoek
Heeft Seedorf er dus toch gelijk in, dat zwarte coaches minder kansen krijgen dan witte coaches? De oud-voetballer haalde in het programma een psychologisch fenomeen aan, waarvan uit onderzoek is gebleken, dat het zich ook in andere sectoren dan de voetbalsport manifesteert. Bij het invullen van functies is men over het algemeen namelijk geneigd om te kiezen voor personen, die lijken op de reeds aanwezige, gevestigde orde. En wie om zich heen kijkt, ziet niet alleen weinig zwarte hoofdtrainers, maar ook dat weinig bestuursfuncties of andere rollen, losstaand van het directe voetbal op het veld, ingevuld worden door zwarte mensen. Daardoor zou de voorkeur sneller uit kunnen gaan naar een witte hoofdtrainer. Om dit te doorbreken zouden clubs dus ook binnen de eigen bestuurslagen moeten streven naar een grotere diversiteit.
Tegelijkertijd hoor je ook vaak: ‘Ze moeten er ook zijn’. Dit argument kwam ook naar voren als er gesproken werd over de diversiteit in culturele achtergrond van de Tweede Kamerleden. Als er veel meer witte coaches met het diploma van voetbaltrainer zijn, dan is het ook niet gek, dat er meer witte hoofdtrainers aangesteld worden. In die zin zou een statistisch onderzoek naar deze aantallen een aanleiding kunnen zijn, om vervolgens ook de beweegredenen van zwarte oud-voetballers in kaart te brengen, waarom zij wel of niet het trainersvak in zouden willen gaan. Gaat het om belangstelling en motivatie, spelen er praktische of financiële redenen of wordt er misschien juist ook een gebrek aan kansen en perspectief gevoeld? Mogelijk dat de uitkomsten van dat onderzoek nog beter aan kunnen geven, waar clubs, bonden en andere bij het voetbal betrokken organisaties op in kunnen spelen om de diversiteit van het trainersgilde te bevorderen. -
WHAT TO WATCH – Engeland en Brazilië treffen elkaar op Wembley
Vrijdag 22 maart
18.00 Noorwegen – Tsjechië (Oefenwedstrijd)
Ziggo Sport / Ziggo Sport Select
20.45 Nederland – Schotland (Oefenwedstrijd)
NPO 3
21.30 Spanje – Colombia (Oefenwedstrijd)
Ziggo Sport Voetbal
Zaterdag 23 maart
18.00 Ierland – België (Oefenwedstrijd)
Ziggo Sport / Ziggo Sport Select
20.00 Engeland – Brazilië (Oefenwedstrijd)
Ziggo Sport / Ziggo Sport Select / Ziggo Sport Docu
21.00 Frankrijk – Duitsland (Oefenwedstrijd)
Ziggo Sport Voetbal
Maandag 25 maart
19.30 Jong Moldavië – Jong Oranje (EK-kwalificatie U21)
ESPN 1
Dinsdag 26 maart
20.45 Duitsland – Nederland (Oefenwedstrijd)
NPO 1
20.45 Wales – Polen (EK-kwalificatie play-off)
Ziggo Sport Voetbal
20.45 Engeland – België (Oefenwedstrijd)
Ziggo Sport Racing
21.30 Spanje – Brazilië (Oefenwedstrijd)
Ziggo Sport Docu -
COLUMN – Wijnaldum kan beter nog even stage gaan lopen bij de plaatselijke groenteboer
Eén keer in de zoveel tijd komt er een bekende Nederlander voorbij, die het voor elkaar krijgt om, doorgaans onbedoeld, zijn eigen positieve imago in recordtijd af te breken. Meest recente voorbeeld is misschien nog wel Pieter Omtzigt. Ging hij de laatste verkiezingen nog in als gedegen dossierkenner en als de man die in de bres sprong voor de slachtoffers van de toeslagenaffaire, inmiddels wordt hij gezien als huilebalk en als iemand die bij alles zijn zin wil krijgen. Mochten er nu opnieuw verkiezingen worden gehouden, dan blijft er volgens de ‘kenners’ op tv een splinterpartijtje over van het NSC.
De toeslagenaffaire. Daar zit meteen de overlap met een andere bekende Nederlander, in dit geval een voetballer van het Nederlands elftal, die al eerder bezig was om zijn positieve imago te beschadigen, maar daar deze week met een vorkheftruck een vervolg aan gaf. Het gaat hier om Georginio Wijnaldum, 90-voudig international van Oranje en ooit een zeer gewaardeerde speler bij toenmalig Champions Leaguewinnaar Liverpool.
Publiekslieveling
Als begenadigd talent bij Feyenoord was Wijnaldum een speler, waar je als fan van een andere club niet echt een hekel aan kon hebben. Wijnaldum werkte altijd hard, deed nooit gek, maakte mooie doelpunten en met zijn altijd lachende ogen werd hij al snel een publiekslieveling. De toch wel pikante overstap naar PSV werd hem uiteraard niet in dank afgenomen door het Legioen, maar het is veelzeggend dat de toenmalige transfer geen echt grote rel werd. Hij doneerde een bedrag aan de Vrienden van Feyenoord en bij zijn presentatie bij PSV had hij zijn oma aan zijn zijde, die naast hem het blauwe uitshirt van de club toonde.
Via Newcastle United kwam Wijnaldum bij Liverpool terecht en daar was hij niet alleen geliefd bij het publiek, maar vooral ook bij zijn medespelers en trainer Jürgen Klopp. Hoogtepunt van zijn tijd bij Liverpool waren zijn twee doelpunten in de halve finale van de Champions League bij de 4-0 overwinning op FC Barcelona. In de daaropvolgende finale tegen Tottenham stond hij in de basis en pakte hij met Liverpool de Champions Leaguewinst van het seizoen 2018-2019.
Na zijn tijd bij Liverpool was er sprake van een eerste negatieve tendens met zijn overstap naar de ‘poenerige’ club Paris St. Germain. Omdat zijn kansen op speeltijd niet heel groot leken, werd al snel gedacht dat Wijnaldum in ieder geval deels voor het geld had gekozen. Uiteindelijk kwam hij toch tot 38 duels in het seizoen 2021-2022, maar het jaar erop volgt een verhuurperiode naar het Italiaanse AS Roma en in 2023 maakt hij de overstap naar het ‘nog poenerige’ Al-Ettifaq in Saoedi-Arabië.
Statement
Behalve dat Wijnaldum bij Oranje een regelmatig scorend tandem werd met Memphis Depay, viel hij ook op met zijn statement tegen racisme, dat hij is 2019 samen met Frenkie de Jong uitvoerde. Na de 1-0 voor Nederland tegen Estland begaven beide spelers zich naar de zijlijn om voor de camera hun onderarmen naast elkaar te showen. Het was een reactie op de racistische spreekkoren, die kort daarvoor plaats hadden gevonden bij FC Den Bosch – Excelsior en waarmee de spelers duidelijk wilden maken dat het niet uitmaakt wat je huidskleur is en dat er geen ruimte voor racisme is. Niet in het voetbal en niet in de verdere maatschappij. Een statement waar je alleen maar achter kunt staan.
Schending van mensenrechten
Bij iemand die zich zo openlijk uitspreekt tegen racisme is het gaan voetballen in Saoedi-Arabië extra precair. Ondanks dat het land enige progressieve stappen gezet heeft in de afgelopen jaren, is het nog steeds een land waar vrouwen systematisch gediscrimineerd worden, homoseksualiteit verboden is, religieuze discriminatie plaatsvindt, journalisten en activisten vervolgd worden en lijfstraffen en executies aan de orde van de dag zijn. Als je daar gaat voetballen, kun je eigenlijk maar één ding verkondigen: “Ik heb mijn principes opzij geschoven en voor het onvoorstelbare bedrag gekozen, dat mij werd voorgehouden.”
Zo niet, Wijnaldum. In een interview met ‘upcoming reporter’ Noa Vahle sloeg hij deze week de plank op uiterst pijnlijke wijze twee keer mis. Gevraagd naar zijn overstap naar Al-Ettifaq stelde Wijnaldum, dat je in Nederland ook de toeslagenaffaire hebt en hij niemand bij het programma Vandaag Inside heeft horen zeggen, dat Nederlandse jongens niet in de Nederlandse competitie zouden mogen spelen. Daarna volgt een treurig potje struisvogelpolitiek, iets wat je niet zou verwachten van iemand die stelt dat er niet weggekeken mag worden bij racisme. Hij houdt Noa Vahle voor dat de levensomstandigheden voor hem tot nu toe heel goed zijn. Hij heeft vrij weinig of eigenlijk niets gezien van wat er daar zou gebeuren. Daar voegt Wijnaldum nog een praktische tip voor de kijker aan toe: Het is makkelijker voor mensen om te beoordelen door zelf naar Saoedi-Arabië toe te gaan en te zien wat werkelijk zo is. Elk land heeft zijn goede en zijn slechte dingen! Als Wijnaldum het niet gezien heeft, nou, dan gebeurt het ook gewoon niet.
Het was al opmerkelijk dat Koeman een uitnodiging naar Wijnaldum had gestuurd voor de komende twee oefenwedstrijden van het Nederlands elftal. Beter zou Koeman het trainingskamp voor hem stopzetten en Wijnaldum voor een stage verwijzen naar de plaatselijke groenteboer in Zeist. Misschien dat de eigenaar van die zaak hem duidelijk kan maken, dat hij appels met peren zit te vergelijken. -
WHAT TO WATCH – Topwedstrijden in de FA Cup en op de zondagavond
Zaterdag 16 maart
15.30 Darmstadt – Bayern München (Bundesliga)
Viaplay
16.15 Osasuna – Real Madrid (La Liga)
Ziggo Sport Voetbal / Ziggo Sport Tennis
18.30 Manchester City – Newcastle United (FA Cup)
Ziggo Sport Voetbal
18.30 Getafe – Girona (La Liga)
Ziggo Sport Tennis
Zondag 17 maart
12.30 Juventus – Genoa (Serie A)
Ziggo Sport Voetbal
14.30 SC Heerenveen – Feyenoord (Eredivisie)
ESPN 3
15.00 Hellas Verona – AC Milan (Serie A)
Ziggo Sport Voetbal
15.30 Freiburg – Bayer Leverkusen (Bundesliga)
Viaplay
16.30 Manchester United – Liverpool (FA Cup)
Ziggo Sport / Ziggo Sport Select / Ziggo Sport Docu
16.45 Sparta – Ajax (Eredivisie)
ESPN 1
20.00 PSV – FC Twente (Eredivisie)
ESPN 1
20.45 Internazionale – Napoli (Serie A)
Ziggo Sport Voetbal
21.00 Atletico Madrid – FC Barcelona (La Liga)
Ziggo Sport / Ziggo Sport Select -
ANALYSE – Villa en Dortmund beëindigen Europees avontuur van Nederlandse clubs
Na de uitschakeling van achtereenvolgens FC Twente, AZ en Feyenoord in de Europese bekertoernooien lag het lot van Nederland deze week in de handen van PSV en Ajax. Tegelijkertijd probeerden FC Porto, Benfica en Sporting de Portugese eer hoog te houden. Hoe verging het deze clubs en wat betekent dit voor de coëfficiëntenranking?
Nederland
De Europese week begon op dinsdag met goed nieuws, zonder dat een Nederlandse club in actie was gekomen. Nadat Arsenal er uiteindelijk met penalty’s in slaagde om ten koste van FC Porto door te stoten in de Champions League, was namelijk zeker dat Portugal dit seizoen niet meer in staat zal zijn om Nederland op de coëfficiëntenranking te achterhalen. Dit betekent dat Nederland niet alleen komend seizoen (2024-2025), maar in ieder geval ook het seizoen daarop (2025-2026) twee direct geplaatste deelnemers aan de Champions League mag leveren. De nummer drie van de Eredivisie zal daarnaast via de voorronde een plaats aan het hoofdtoernooi mogen proberen af te dwingen.
Om deze luxe nóg langer vast te kunnen houden, zou het zeker geholpen hebben als PSV op woensdagavond met Borussia Dortmund had weten af te rekenen. De eerste helft van de Eindhovenaren gaf daar echter weinig aanleiding voor. Dortmund startte fel en creëerde in de eerste dertig minuten aardig wat kansen. PSV mocht zich gelukkig prijzen, dat alleen Sancho vanaf de rand zestien via de binnenkant van de paal het net wist te vinden. Zo goed als PSV in de competitie altijd als team opereert, zo onsamenhangend zag het er even in Duitsland uit. Trainer Bosz zou later ook aangeven, dat hij langs de kant heeft staan schreeuwen, dat ze als team verkeerd stonden, maar de storm aan geluid in het Signal Iduna Park maakte dat hij zijn spelers niet wist te bereiken. In de rust zette Bosz wel de boel tactisch om en daarna liet PSV wél zien waar het ook Europees in staat toe kan zijn. Helaas was het opnieuw ‘de Nederlandse ziekte’, die ook PSV fataal werd: Beter zijn, kansen creëren, maar ze juist op deze beslissende momenten niet afmaken. De grootste kans was uiteindelijk in blessuretijd voor Luuk de Jong, maar de combinatie van een omhoog stuiterende bal en een ietwat naar achteren hangend lichaam, maakte dat hij de bal de tribune in schoot in plaats van tegen de touwen. Het ongelukkige slippertje dat Babadi daarna nog maakte en wat tot de 2-0 van Reus leidde, deed er eigenlijk niet meer toe.
Het verlies van PSV maakte Ajax tot de laatst overgebleven deelnemer aan een Europees toernooi. Veel hoop en vertrouwen was er voor de wedstrijd bij Aston Villa echter niet, ondanks de degelijke 0-0 in de Johan Cruijff Arena van een week eerder. Ajax, wederom met vijf verdedigers opererend, wist in de eerste helft echter het aantal tegenkansen te beperken. Aston Villa kwam in de beginfase zelfs nog twee keer goed weg bij overtredingen op Ramaj en Rensch, waar een rode kaart zomaar gegeven had kunnen worden. Daarna was het echter toch Spits Ollie Watkins die geheel vrijstaand de bal binnenkopte uit een corner. Pal voor rust kreeg Ajax nog dé kans op 1-1. Akpom, ingevallen voor de geblesseerd geraakte Kaplan, gaf de bal op een presenteerblaadje aan Brobbey, maar zijn inzet werd vlak voor de doellijn weggehaald. Na de rust acteerde Ajax echter op het pijnlijke, lage niveau, dat dit seizoen al vaker aangetikt was. Individuele fouten en een domme rode kaart voor Mannsverk maakten er alsnog een dramatische avond van voor de Amsterdammers. Bailey, Duran en Diaby haalden de trekker over, waardoor het Europese avontuur voor Ajax uiteindelijk roemloos eindigde met een 4-0 nederlaag.
Het verlies van PSV en Ajax maakte dat Nederland deze week geen punten aan de coëfficiënt kon toevoegen. Hiermee komt het seizoenstotaal op precies 10,000 punten en daarmee is het seizoen 2023-2024 een vrij gemiddeld seizoen geworden voor Nederland.
Portugal
Grootste concurrent voor de ranking Portugal had voorafgaand aan deze week nog drie deelnemers actief in de Europese toernooien. Zoals hierboven al vermeld is, werd FC Porto dinsdag na een flinke strijd toch uitgeschakeld via strafschoppen door Arsenal. De overige twee clubs kwamen op donderdag in de Europa League in actie. Benfica moest na een 2-2 gelijkspel thuis tegen Rangers FC aan de bak in een regenachtig Schotland. Rangers domineerde met de nodige energie een groot gedeelte van de wedstrijd, maar het was Benfica dat een 0-1 overwinning mee naar huis wist te nemen. Na een corner voor Rangers volgde een vlotte counter, waarbij de kleine, snelle Rafa Silva het winnende doelpunt binnen wist te prikken. Later op de avond kwam tenslotte Sporting nog in actie, dat een uitwedstrijd bij het Italiaanse Atalanta speelde. Na het 1-1 gelijkspel van een week eerder zag het er even positief uit voor de Portugezen, nadat ze in de eerste helft op voorsprong waren gekomen door Goncalves. Lookman en Scamacca stelden in de tweede helft echter orde op zaken voor Atalanta en daarmee verloor ook Portugal deze week een tweede deelnemer. De winst van Benfica maakte dat Portugal deze week 0,333 kon bijschrijven en daarmee liep Portugal deze week maar gering uit op Nederland. Met Benfica heeft het echter nog wel één troef in handen om het verschil met Nederland kleiner te kunnen maken in de komende weken.
De huidige Europese coëfficiëntenrankingLAND SEIZOEN 23/24 TOTAAL 5. Frankrijk 14,750 65,331 6. Nederland 10,000 61,300 7. Portugal 10,666 55,982 -
QUIZ – Donderdag Quizdag: What’s the squad? Ajax – Manchester United uit 2017
Antwoorden kunnen onderaan als reactie worden ingestuurd, maar zullen bij deze post niet geplaatst worden.
Tip: Kijk je op een mobiele telefoon? Kantel je scherm, zodat je de opstelling in de breedte kunt zien.
Ajax – Manchester United (Europa League, finale)
24 mei 2017, Friends Arena, Solna (Zweden)Onana Veltman Sanchez De Ligt 1. Klaassen 2. Ziyech Traoré Dolberg 3. Basisopstelling Ajax Rashford Mkhitaryan 4. Fellaini Herrera 5. Darmian 6. Smalling Valencia Romero Basisopstelling Manchester United Antwoorden Guess the player van 22 februari 2024:
1. Thorgan Hazard
2. Diego Maradona
3. Georginio Wijnaldum
4. Diego Forlan
5. Thiago Motta
Home
1-2 minuten
VOETBALFOCUS 